நேசிக்கப் பழகுவோம் !

’நற்றிணை’ இலக்கியத்தில் இடம்பெற்றிருக்கும் அழகிய காட்சி இது.

வருணனைகளும், உவமைகளும் அற்புதமாய் அமைந்திருக்கிறது. படித்தவுடன் ஆசிரியரின் கற்பனைத்திறன் ஆச்சரியப்பட வைத்தது.

காதலி இருக்கும் இடம் தேடிக் காதலன் வந்தான். அவள் கரம் பற்றி மார்புறத் தழுவினான்.

அவளோ விடுபட்டு விலகி நின்றாள்.

ஏன் பெண்ணே விலகி நிற்கிறாய்? என்று காதலன் கேட்டதும், புன்னை மரத்தைக் காட்டினாள் காதலி.

‘நீ என்னிடமிருந்து விலகி நிற்பதற்கும், இந்த புன்னை மரத்திற்கும் என்ன சம்பந்தம்?’ என்றான் தலைவன்.

நான் சின்னஞ்சிறுமியாக இருந்தபோது இந்தச் சோலையில் புன்னைக் காய்களை மண்ணில் புதைத்து விளையாடினேன். அவற்றுள் ஒன்று செடியாக முளைத்தபோது நெய்யும் பாலும் ஊற்றி வளர்த்தேன். உன்னைபோன்றே வளரும் புன்னையும் எனக்கு இன்னொரு மகள்தான் என்றாள் தாய்.

தங்கை புன்னை மரமாகப் பக்கமிருந்து பார்க்கும்போது, இந்த நங்கை நாணமின்றி உங்களைத் தழுவி நிற்பதோ பண்பாடு? என்றாள் தலைவி.

சிறிய விசயம்தான். ஆனால் இதன் கலைநயமோ வியக்க வைக்கிறது.

வருகிறேன்..

இன்று நாளுக்கு நாள் ஒவ்வொருவரின் தேவைகளும் அதிகரித்துக் கொண்டே செல்கின்றன... இதில் நாம் சரியான தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்கிறோமா என்பதில் அனைவருக்கும் தெளிவு தேவை..

சிந்தனையாளர் சாக்ரடீஸ் ஒவ்வொரு நாளும் கடைத்தெருவிற்கு சென்று, ஒவ்வொரு கடையிலும் உள்ள பொருள்களை உற்றுப் பார்ப்பாராம். ஆனால், அவர் எதையும் வாங்கியதில்லை.
ஒரு பொருளையும் வாங்காத நீங்கள் ஒவ்வொரு நாளும் கடைத்தெருவிற்கு வருவது ஏன்? என்று கடைக்காரன் ஒருவன் கேட்டபோது, ‘எவ்வளவு பொருள்கள் இல்லாமல் நான் மகிழ்ச்சியாக இருக்க முடியும் என்று அறிந்துகொள்ளவே அன்றாடம் வருகிறேன்’ என்று பதில் கூறினாராம் சாக்ரடீஸ்.

லண்டனில் பல்பொருள் அங்காடியை திறந்துவைக்க வேண்டும் என்று பெர்னாட்ஷா திறந்துவைக்க வேண்டும் என்று
அதன் உரிமையாளர் விரும்பி அழைத்தாராம்.
‘இந்த அங்காடியைத் திறந்துவைத்த நீங்கள் என்ன சொல்ல விரும்புகிறீர்கள்?’ என்று செய்தியாளர்கள் கேட்டபோது, ‘உலகில் எனக்கு அவசியமற்ற பொருள்கள் எத்தனை இருக்கின்றன என்பதை இங்கு வந்த பின்னரே அறிந்துகொண்டேன்’பேரறிஞர் பெர்னாட்ஷா.

கிரேக்கத் தத்துவஞானி டயோஜெனிஸ் உடைமைகளற்ற வாழ்வின் அர்த்தம் உணர்ந்தவர். ஒரே ஒரு கோப்பை மட்டும் அவருக்குச் சொந்தமாக இருந்தது. ஒரு நாள் ஆற்றங்கரை மணலில் அவர் படுத்திருந்தார். அப்போது ஒரு நாய் அங்கு வந்தது. ஆற்று நீரில் வாய் வைத்து அருந்தி அதன் தாகத்தைத் தீர்த்துக்கொண்டது. நாயின் செய்கையைப் பார்த்த டயோஜெனிஸ், தன்னிடமிருந்த கோப்பையை சுமையென்று உணர்ந்தார். அந்தக் கோப்பையை ஆற்றில் தூக்கி வீசிவிட்டு அங்கிருந்து நடந்தார்.

சாக்ரடீஸுக்கும், பெர்னாட்ஷாவுக்கும், டயோஜெனிஸுக்கும் புரிந்த வாழ்க்கை இரகசியம் நமக்குப் புரியவில்லையே?

நாம் அனைவரும் இவர்களைப்போல் வாழ முடியாதுதான். ஆனால் முடிந்தவரை முயற்சிக்கலாமே? தேவைகளை நெறிப்படுத்திக் கொள்ளலாமே.

ஒன்றிலிருந்து மற்றொன்று வித்தியாசமாகத்தான் இருக்கும். ஆனால் உலகில் அனைத்து வித்தியாசமான விஷயங்களிலும் நீந்திக் கரைசேர்தல் யாருக்கும் சாத்தியமில்லைதானே.

இல்லாதவற்றை அடைவதற்கு முயன்று இருப்பவற்றை அனுபவிக்காமல் இருந்துவிடக்கூடாது.  


நேசிக்கப் பழகுவோம் !

இன்று சுதந்திர தினம்...

அனைத்து அரசு அலுவலகங்கள், பள்ளி, கல்லூரிகளில்
ஆசிரியர்களும், அதிகாரிகளும் தேசியக்கொடியை ஏற்றி
நாட்டிற்கு மரியாதை செலுத்தி, இனிப்புகளை வழங்கி இப்பெரும் நாளை கொண்டாடுவது வழக்கமே !!!

வருடத்தில் இரு நாட்களில் மட்டுமே காணக்கிடைக்கும் அற்புதக் காட்சி !

கண்டிப்பாக பள்ளி, கல்லூரிகளில் ஆசிரியரோ அல்லது முதல்வரோ சுதந்திரம் பெறப் போராடியவர்களையும், அவர்கள் அனுபவித்த துயரங்களையும் நினைவுகூர்வது ஒரு சம்பிரதாயம் !
இதிலும் ஒரு நடைமுறை உண்டு..

சொற்பொழிவுக்குப் பின் தான் இனிப்புகள் வழங்கப்படும்.
முன்னமே வழங்கிவிட்டால்,
கட்டிடங்கள், மரம், செடிகொடிகளுடன் தான் அவர்கள் பேச முடியும். ஏனெனில் அவைகளால் இடம்பெற இயலாதல்லவா? ஒருவேளை இயன்றால் அவையும் நகர்ந்துவிடக் கூடும்...

மாணவர்களை உங்கள் பேச்சை கேட்டு அஞ்சி ஓட வைக்காதீர்கள். வெறுப்போடு அமரவைத்து திணிக்காதீர்கள்.

தயவுகூர்ந்து, இந்த மலட்டுப் பாடத்திட்டத்தின் ஒரு பகுதியை இங்கே வாசிக்காதீர்கள்.
இந்நாளிலாவது அவர்கள் மனதில் புதிதாய் நான்கு விதைகளை தூவுங்கள்.

ஒரு முதியவர் எப்போதும் தன் பையில் நல்ல விதைகளை வைத்துக்கொண்டே இருப்பாராம்.
எங்காவது வெற்றிடங்களைப் பார்க்க நேர்ந்தால்,
சில விதைகளை எடுத்துத் தூவி விடுவாராம்.
ஏன் இவ்வாறு செய்கிறீர்கள் என்று கேட்டால்,
இன்று வெறுமையாக இருக்கும் இந்த இடத்தில் நான் நல்விதைகளை தூவி விட்டேன்..
என்றாவது ஒருநாள் நல்மரங்கள் வேர்விட்டெழக் கூடும் என்பாராம்.

அதுபோலத்தான் குழந்தைகளாக இருக்கும் மாணவர்களின் மனமும். இன்று நீங்கள் விதைக்கும் எண்ணங்களே நாளை மனதில் வேர்பிடித்து வளரும்.

வெறுமனே பழங்கதை பேசாமல், உண்மை நிலையை உணர வையுங்கள். ஒரு நல்ல மனிதனாய் எப்படி வளரவேண்டும் என்று வழிகாட்டுங்கள்.
அதுவே நாட்டின் நல்ல எதிர்காலத்திற்கு வழிவகுக்கும்.

”வியாபாரம் செய்ய வந்தவர்கள்
அரசியல் நடத்தினார்கள்
அரசியல் நடத்த வந்தவர்கள்
வியாபாரம் செய்கிறார்கள்
இரண்டிலும் நட்டப்பட்டது மட்டும்
நாம்தானே இந்தியனே !”

என்ற வைரமுத்துவின் கவிதையையும் அவசியம் நினைவு கூறுங்கள். இனியாவது தேசியக்கொடி சுதந்திரமாய் பறக்கட்டும்.

இனிய சுதந்திரதின நல்வாழ்த்துக்கள் !



நேசிக்கப் பழகுவோம் !!!